Ayutthaya
Door: Lotte
Blijf op de hoogte en volg Lotte
31 Augustus 2018 | Thailand, Ayutthaya
Ayutthaya
De ochtend begon vroeg, want we moesten onze bus naar Suphanburi halen en daar overstappen op de bus naar Ayutthaya. Een kamergenoot van ons reist mee, hij heeft veel moeite met de Engelse taal, dus hij en Gonzalo spraken veel Spaans samen. Ik vond dat echt super interessant want ik hoopte steeds iets te snappen met mijn 3 jaar Spaans op school, helaas ging het mij toch te snel. Misschien toch weer oefenen op het programma ‘duolingo’.
In Ayutthaya hebben we ingecheckt en opgefrist. Daarna hebben we fietsen gehuurd. We hebben in een middag om de hele ‘buitenstad’ gefietst. Was heel erg wennen links rijden, maar gelukkig hielp Gonzalo mij dit steeds te herinneren en anders de tegenliggers wel.
We bezochten verschillende tempels. De mooiste vonden we wat Yai Chai Mongkhon vanwege de sfeer die er hing, de mooie boeddha's en de toren waar we in konden waardoor we over de hele stad konden uitkijken. Toen we ‘s avonds terugreden was het al donker, we hadden alleen geen verlichting dus was ik bang dat iemand ons over het hoofd zou zien. Dat gebeurde ook, toe we ergens stonden om de weg uit te zoeken zag ik van achter ineens een brommer op ons afkomen. Ik schreeuwde nog 'PAS OP’ maar wist dat ik te laat was, dus een klap volgde. De bestuurder van de brommer was helemaal in shock, maar sprak geen Engels dus met google translate gevraagd hoe het met hem ging. Hij zei dat het goed ging en is daarna ook weg gereden. Toen ik mij omdraaide zag ik dat het met Gonzalo minder goed ging. Hij stond achter mij waardoor de motor hem direct geraakt had, dus hij heeft de grootste klap voor mij opgevangen. Na even zitten kon hij gelukkig wel lopen en weer lachen. We hebben besloten te stoppen en even naar de muziek te gaan luisteren die we daar hoorden. Het bleek een ‘street theater’ te zijn. We hebben onze ogen uitgekeken hoe goed et was. Ook al verstonden we niks, we begrepen het wel. Waren dus dankbaar daar terecht gekomen te zijn, ondanks en dankzij het ongeluk. Ook was er een marktje met veel eten waar we over konden lopen.
De volgende ochtend hebben we de binnenstad van Ayutthaya bezocht. We begonnen met een bezoek aan een oude, half uit elkaar gevallen tempel. Er werd aan gewerkt voor het hoogseizoen in oktober, daardoor viel het wel een beetje tegen. We merkte bijvoorbeeld op dat alle boeddha's geen hoofd meer hadden.
Vervolgens doorgegaan naar de olifanten. Was de eerste keer dat ik ze in het wild zag. Alleen zonde dat ze als attractie gebruikt werden door er mensen op te laten rijden, dat is zo slecht voor ze. Dus toch maar weer snel doorgegaan. Vervolgens liepen we door het park en ik zag daar in het water ineens een heel bijzonder beest. Weet niet hoe dit dier heet, het was net een salamander, maar ongeveer 1,2 m groot.
Bij de volgende tempel waren 4 Thaise meiden die mij vroegen om mij te mogen interviewen over mijn reis in Thailand. Ze vroegen wat ik leuk vind aan Thailand, wat ik leuk vind aan de Thaise mensen en hoelang ik hier ben. Waar ik vandaan kom, met wie ik reis etc. Soms moest ik mijn antwoord wel 2 keer geven omdat ze mijn antwoord niet begrepen dus nogmaals in eenvoudiger Engels nog een keer uitgelegd. Verbaasde mij wel hoe goed ze Engels beheersten, vergeleken met de meeste van hun landgenoten. We konden ‘soort van’ communiceren, wat bij de meeste volwassenen hier niet lukt.
De ochtend begon vroeg, want we moesten onze bus naar Suphanburi halen en daar overstappen op de bus naar Ayutthaya. Een kamergenoot van ons reist mee, hij heeft veel moeite met de Engelse taal, dus hij en Gonzalo spraken veel Spaans samen. Ik vond dat echt super interessant want ik hoopte steeds iets te snappen met mijn 3 jaar Spaans op school, helaas ging het mij toch te snel. Misschien toch weer oefenen op het programma ‘duolingo’.
In Ayutthaya hebben we ingecheckt en opgefrist. Daarna hebben we fietsen gehuurd. We hebben in een middag om de hele ‘buitenstad’ gefietst. Was heel erg wennen links rijden, maar gelukkig hielp Gonzalo mij dit steeds te herinneren en anders de tegenliggers wel.
We bezochten verschillende tempels. De mooiste vonden we wat Yai Chai Mongkhon vanwege de sfeer die er hing, de mooie boeddha's en de toren waar we in konden waardoor we over de hele stad konden uitkijken. Toen we ‘s avonds terugreden was het al donker, we hadden alleen geen verlichting dus was ik bang dat iemand ons over het hoofd zou zien. Dat gebeurde ook, toe we ergens stonden om de weg uit te zoeken zag ik van achter ineens een brommer op ons afkomen. Ik schreeuwde nog 'PAS OP’ maar wist dat ik te laat was, dus een klap volgde. De bestuurder van de brommer was helemaal in shock, maar sprak geen Engels dus met google translate gevraagd hoe het met hem ging. Hij zei dat het goed ging en is daarna ook weg gereden. Toen ik mij omdraaide zag ik dat het met Gonzalo minder goed ging. Hij stond achter mij waardoor de motor hem direct geraakt had, dus hij heeft de grootste klap voor mij opgevangen. Na even zitten kon hij gelukkig wel lopen en weer lachen. We hebben besloten te stoppen en even naar de muziek te gaan luisteren die we daar hoorden. Het bleek een ‘street theater’ te zijn. We hebben onze ogen uitgekeken hoe goed et was. Ook al verstonden we niks, we begrepen het wel. Waren dus dankbaar daar terecht gekomen te zijn, ondanks en dankzij het ongeluk. Ook was er een marktje met veel eten waar we over konden lopen.
De volgende ochtend hebben we de binnenstad van Ayutthaya bezocht. We begonnen met een bezoek aan een oude, half uit elkaar gevallen tempel. Er werd aan gewerkt voor het hoogseizoen in oktober, daardoor viel het wel een beetje tegen. We merkte bijvoorbeeld op dat alle boeddha's geen hoofd meer hadden.
Vervolgens doorgegaan naar de olifanten. Was de eerste keer dat ik ze in het wild zag. Alleen zonde dat ze als attractie gebruikt werden door er mensen op te laten rijden, dat is zo slecht voor ze. Dus toch maar weer snel doorgegaan. Vervolgens liepen we door het park en ik zag daar in het water ineens een heel bijzonder beest. Weet niet hoe dit dier heet, het was net een salamander, maar ongeveer 1,2 m groot.
Bij de volgende tempel waren 4 Thaise meiden die mij vroegen om mij te mogen interviewen over mijn reis in Thailand. Ze vroegen wat ik leuk vind aan Thailand, wat ik leuk vind aan de Thaise mensen en hoelang ik hier ben. Waar ik vandaan kom, met wie ik reis etc. Soms moest ik mijn antwoord wel 2 keer geven omdat ze mijn antwoord niet begrepen dus nogmaals in eenvoudiger Engels nog een keer uitgelegd. Verbaasde mij wel hoe goed ze Engels beheersten, vergeleken met de meeste van hun landgenoten. We konden ‘soort van’ communiceren, wat bij de meeste volwassenen hier niet lukt.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
