Christchurch deel 2
Blijf op de hoogte en volg Lotte
09 Januari 2019 | Nieuw Zeeland, Christchurch
De volgende ochtend spreken we weer in de stad af. Omdat Jamie en ik nog moeten ontbijten eten we met z'n allen op de parkeerplaats van de supermarkt Countdown. Hiervoor nemen we 2 plekken in beslag. We eten wat en voeren de meeuwen en mussen met wat oud brood. Na het eten ruimen we op en letten we even niet op dus probeert een hele grote meeuw de kaas te stelen. Nico stopt hem, maar er is wel een hap uit de kaas. Geen muis maar meeuw!
We besluiten bij de rechtbank naar binnen te gaan om een rechtszaak mee te maken hier in New Zealand. Als we binnen komen moeten we door poortjes en de jongens moeten hun zakmes inleveren, die ze, wanneer we weer naar buiten gaan, terugkrijgen. Achter ons was een jongen die ook dingen moest inleveren, maar dat weigerde hij. "Ik geef jullie mijn spullen niet" gaf hij aan en werd geïrriteerd. Dus heeft de bewaking hem naar buiten begeleid en geadviseerd de spullen in zijn auto te leggen en dan terug te komen. De bewaking vertelde dat dit heel vaak gebeurd, lijkt mij een lastige baan. We zijn naar een zitting gegaan, waar een jongen moest voorkomen voor overtredingen in het verkeer, vluchten voor de politie en stelen. Hij zat in een cel en we zagen hem via de TV. Hij was trots op zijn daden hij vond het allemaal grappig en voor hem was dit allemaal een en al een spelletje. De tweede was ook een jongen met verkeersovertredingen. Maar hij had wel spijt en gaf in de rechtbank aan dat hij zijn leven heeft geprobeerd te verbeteren en dus de kans moest krijgen dat voort te zetten. Zijn houding vergeleken met de eerste was zo anders.
Na een tijdje lopen we de rechtbank weer uit en volgen we de jongens naar een autozaak. Ze willen nieuwe auto's kijken. Jamie en ik lopen al snel weer naar buiten en wachten daar. Maar de jongens willen naar naar een andere autozaak en dus besluiten we op te splitsen, aangezien ze daarna toch hun auto moeten ophalen bij de garage.
Wij lopen terug naar de Botenical Gardens waar ook een museum is. Die hadden we gisteren moeten overslaan, dus gaan we er nu heen. Later komt ook Nico nadat ze de auto hebben opgehaald. Luis gaat naar het vliegveld met de auto om zijn vriendin, Anna, op te halen die voor een paar weken ook naar New Zealand komt.
In het Vale Mona Park leidt een Indische man ons rond en zegt steeds dat Nico foto's moet maken van ons en de bloemen en wijst ook aan welke bloemen en waar wij moeten staan of zitten, dus wij doen maar wat hij zegt. Als Nico later naar de wc moet, loopt de man mee naar binnen en laat zien hoe de wc, kraan en zeep werken, haha.
's Avonds eten we met z'n vijven pasta, de jongens maken dit altijd, zodat Anna kan wennen aan het kampeer leven. 's Avonds gaan Luis en Anna naar de B&B die ze voor een week gehuurd hebben en wij zingen liedjes terwijl Nico ons begeleid op zijn ukelele.
De volgende ochtend rijden wij ook naar het vliegveld, niet om iemand op te halen maar om te douchen. Er is een douche in een invalide toilet dus terwijl Nico doucht scheer ik mijn benen in het toilet. Iedereen die binnen komt, kijkt mij raar aan. Tja als je in een Van leeft zijn zulke dingen ineens normaal voor je.
We besluiten bij de rechtbank naar binnen te gaan om een rechtszaak mee te maken hier in New Zealand. Als we binnen komen moeten we door poortjes en de jongens moeten hun zakmes inleveren, die ze, wanneer we weer naar buiten gaan, terugkrijgen. Achter ons was een jongen die ook dingen moest inleveren, maar dat weigerde hij. "Ik geef jullie mijn spullen niet" gaf hij aan en werd geïrriteerd. Dus heeft de bewaking hem naar buiten begeleid en geadviseerd de spullen in zijn auto te leggen en dan terug te komen. De bewaking vertelde dat dit heel vaak gebeurd, lijkt mij een lastige baan. We zijn naar een zitting gegaan, waar een jongen moest voorkomen voor overtredingen in het verkeer, vluchten voor de politie en stelen. Hij zat in een cel en we zagen hem via de TV. Hij was trots op zijn daden hij vond het allemaal grappig en voor hem was dit allemaal een en al een spelletje. De tweede was ook een jongen met verkeersovertredingen. Maar hij had wel spijt en gaf in de rechtbank aan dat hij zijn leven heeft geprobeerd te verbeteren en dus de kans moest krijgen dat voort te zetten. Zijn houding vergeleken met de eerste was zo anders.
Na een tijdje lopen we de rechtbank weer uit en volgen we de jongens naar een autozaak. Ze willen nieuwe auto's kijken. Jamie en ik lopen al snel weer naar buiten en wachten daar. Maar de jongens willen naar naar een andere autozaak en dus besluiten we op te splitsen, aangezien ze daarna toch hun auto moeten ophalen bij de garage.
Wij lopen terug naar de Botenical Gardens waar ook een museum is. Die hadden we gisteren moeten overslaan, dus gaan we er nu heen. Later komt ook Nico nadat ze de auto hebben opgehaald. Luis gaat naar het vliegveld met de auto om zijn vriendin, Anna, op te halen die voor een paar weken ook naar New Zealand komt.
In het Vale Mona Park leidt een Indische man ons rond en zegt steeds dat Nico foto's moet maken van ons en de bloemen en wijst ook aan welke bloemen en waar wij moeten staan of zitten, dus wij doen maar wat hij zegt. Als Nico later naar de wc moet, loopt de man mee naar binnen en laat zien hoe de wc, kraan en zeep werken, haha.
's Avonds eten we met z'n vijven pasta, de jongens maken dit altijd, zodat Anna kan wennen aan het kampeer leven. 's Avonds gaan Luis en Anna naar de B&B die ze voor een week gehuurd hebben en wij zingen liedjes terwijl Nico ons begeleid op zijn ukelele.
De volgende ochtend rijden wij ook naar het vliegveld, niet om iemand op te halen maar om te douchen. Er is een douche in een invalide toilet dus terwijl Nico doucht scheer ik mijn benen in het toilet. Iedereen die binnen komt, kijkt mij raar aan. Tja als je in een Van leeft zijn zulke dingen ineens normaal voor je.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
