Akaroa deel 1

Met z'n 3en in de auto rijden we naar Akaroa, wat anderhalf uur ten westen van Christchurch ligt. Zo raar hoe moeilijk we in NL over anderhalf uur autorijden doen, terwijl ze hier in NZ het dichtbij noemen.

Eenmaal in Akaroa hangen we de was uit die in Christchurch niet droog was geworden en koken we ons eten. Heel interessant hoe onze kleding over en in de hele Van is uitgehangen. Terwijl Jamie en ik koken speelt Nico weer de ukelele. Een meneer die voorbij loopt knikt goedkeurend naar Nico en zegt 'keep it up' waarmee hij bedoelt dat Nico daar als een koning zit en wij al het werk voor hem doen.

In de avond spreken we met Jeroen af. We hebben hem in Rotorua leren kennen en wij hebben elkaar in Wellington ook nog gezien voor hij naar het Zuider Eiland ging en werkt nu in Akaroa op een schip.

Als hij na een tijdje nog niet komt besluiten we toch maar binnen film te kijken. Na de film blijkt dat Jeroen wel was gekomen en ons meerdere keren had gebeld maar wij namen niet op dus dacht dat we sliepen. Oepss....

Aangezien we nu met z'n 3en zijn en de auto maar een twee persoons bed heeft, moeten we een beetje proppen. Ik heb eerder met 2 Nederlandse vrienden achterin geslapen dus weet dat het mogelijk is.

De dag erna staat zowel de wekker van Jamie, als die van Nico om 8 uur, niet mijn eerste keuze maar oké. Eenmaal wakker blijven we nog 2 uur in bed, kortom had gewoon kunnen uitslapen.

Na ontbijt op bed en de auto opruimen (wat lastiger is met spullen en eten voor 3 personen) gaan we het stadje in. Bij de Info vragen we informatie op over varen met een boot. Deze prijzen zijn helaas heel hoog. We hadden de tip gekregen om kayaks te huren maar het weer is daar niet na helaas.

We besluiten door Akaroa te lopen en realiseren ons al snel dat het heel toeristisch is, wat ons dus helemaal niet aanspreekt. Iedereen spreekt je aan voor tours of dingen te kopen waar ze echt veel teveel voor betaald. Op een gegeven moment raakt Nico aan de praat met een Duitse jongen, in het Duits. Jamie en ik staan ernaast en praten met elkaar omdat ik het toch niet begrijp. Al snel begint hij ook tegen ons te praten en dus vertaald Jamie het voor mij. Hij is van een organisatie die bustours doen in de omgeving. Als ik op een gegeven moment een Engelse opmerking maak realiseert hij zich dat ik geen Duits spreek dus gaan ze over in Engel. Jamie en ik hebben napret van hoe lang het hem duurde voor hij begreep dat ik niet Duits ben.

Terug bij de auto lunchen we op het gras met crackers, avocado en humus. Erna rijden we de tour, die de toeristische bus maakt in de omgeving maar, dan met 'Fenna' want dat is stukken goedkoper, daarnaast kan je overal stoppen. De eerste plek waar we stoppen is op een groot grasveld met uitzicht over de Bay van Arakoa. Jamie en ik luisteren naar ABBA muziek en dansen in het rond terwijl Nico op een privé terrein gaat om nog betere foto's te maken. Op een gegeven moment horen we hem met mensen praten. Hij is gesnapt en later vertelde hij dat ze het alleen maar leuk vonden dat hij foto's maakte vanaf hun tuin. Wat zijn Kiwis toch geweldige mensen.

Tweede stop is ook weer een look out. Maar deze keer kunnen we een berg verder oplopen, om nog betere foto's te krijgen. Daarnaast is het een leuk avontuur. Dus wij lopen 20 minuten door de planten (en ja sommige hadden doorns). Stukken waren heel makkelijk en dan liep je door het hoge gras of langs de bosjes, maar soms moest je door de bosjes heen waarvan sommige aan je kleding vast bleef zitten of langs je benen kraste. Het was een goed avontuur en het uitzicht is geweldig. Ook de weg was heel mooi, door de bergen heen met elke keer weer uitzicht over de Bay van Akaroa.

's Avonds wilde we koken toen we erachter kwamen dat ons water op was dus Nico en ik op zoek naar water. Nico wil zijn ukelele meenemen, en vervolgens loopt hij naast mij te spelen terwijl ik de lege waterflessen til. De blikken, die we van mensen kregen, waren erg vermakelijk maar denk dat het beeld van ons zo lopend over straat ook wel heel vermakelijk was. Helaas vinden we niks dus lopen de lokale winkel in om het te vragen. Toeval wil dat Jeroen bij de kassa staat, op weg naar ons, grappig. We mogen de flessen, in het hostel, waar hij logeert vullen. Dan terug naar Jamie, die voor ons kookt en op water wacht.

Terwijl Jamie kookt kan ik bijkletsen met Jeroen, hij heeft leuke nieuwe plannen, zoals zijn auto verkopen en een four wheel drive huren om de moeilijker begaande plekken van NZ te kunnen bezoeken. Ook verteld hij over zijn werk en geeft hij aan dat, wanneer we willen, wij de volgende dag mee mogen op de boot, helemaal gratis. Dus wij meteen geïnteresseerd! Nico neemt ook contact met Luis op die ook graag mee wil dus die zal morgen ochtend hierheen rijden.